Moje najwcześniejsze opracowania w firmie projektowej nie były łatwe. Po prostu kiedy już je wykonywałam ciągle coś nie pasowało. A to kreska była nie odpowiednia, a to roślinka nie w tym miejscu co trzeba i tak na okrągło. Zdawało mi się to trochę bardziej łatwe, ale gdy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przystosować, że ciągle ktoś mnie krytykuje i próbuje instruować. Przecież ja to wszystko znakomicie wiedziałam. Nie jestem pewna, może to ten stres, który towarzyszył mi każdego dnia, może lekkie uczucie zmęczenia, bo sporo planów trzeba było robić po nocach – nie mam pojęcia, lecz to jest pewne – nie spodziewałam się, że początki mogą być aż tak ciężkie…

Pewnego dnia otrzymałam zamówienia na plany budowlane. I od tej chwili wiedziałam, że będą one moją pasją. Nic nie wychodziło mi do tej pory tak łatwo jak wspomniane projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystkie detale o nich. Jakich narzędzi użyć, jakdokonać zbliżenia, jak wykonać idealną perspektywę, co ze sobą złączyć.Po prostu nigdy nie bawiłam się tak super przy swojej pracy. Nareszcie odnalazłam coś co dało mi wiele satysfakcji z czynności zawodowej, którą robię. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty domów były gotowe zawsze na czas i z niezwykłą dokładnością. Nie są to moje opinie a właśnie ich. Byłam z siebie mocno dumna. W sumie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie oceniali na co mnie w efekcie stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, że wszystko ułożyło mi tak korzystnie. Mam cichą nadzieję na nagrodę za to wszystko co robię dla firmy. Tylko ciągle się dziwię: dlaczego nie mogło być tak z samego początku?